Jak masz na imię?

jak-masz-na-imieTechniki zapamiętywania imion uczestników szkoleń.

Nie trzeba być psychologiem. Baczna obserwacja otaczającego nas świata, siebie i innych ludzi, wystarczy aby dostrzec, że spośród wszystkich pięknych słów jedno jest najpiękniejsze: nasze imię. Któż z nas nie był kiedyś na przyjęciu, gdzie przedstawiono nam kilka osób. Ich imiona w momencie przedstawiania były oczywiście zrozumiałe i łatwe do zapamiętania. Niestety po kilkunastu minutach wszystkie zupełnie wyleciały mi z głowy. I nie było to bynajmniej winą jednego kieliszka szampana, czy ciężko strawnego bigosu. Po prostu zapomniałem i zamiast zwracać się po imieniu do przedstawionego mi niedawno człowieka, próbuję albo skrzętnie omijać jego imię nie zwracając się do niego wprost, albo staram się naprawić błąd pytając, panie…, pani… Zazwyczaj dla większości z nas nie jest to przyjemna sytuacja. A najgorzej, kiedy okaże się że on czy ona zapamiętali moje imię udając przy tym, że wcale nie jest mu przykro, że ja zapomniałem jego imienia. Udając, bowiem dla każdego człowieka jedno słowo jest najpiękniejsze na świecie: jego imię!

Po słowem prezentacja, jak już ustaliliśmy to na początku tego cyklu, rozumiemy zarówno wystąpienia przed gronem kilku jak i kilkuset osób. W wielu sytuacjach nie będzie potrzeby zawracania się do uczestników szkolenia po imieniu, jednakże umiejętność ich zapamiętywania buduje bardzo dobre relacje pomiędzy prowadzącym, a pozostałymi osobami na sali szkoleniowej. Na wielu szkoleniach, warsztatach, spotkaniach, a nawet prezentacjach przyjęło się wypisywać swoje imiona na kartkach papieru i umieszczać je przed sobą, tak aby inni uczestnicy poznali i zapamiętali swoje imiona. Jednakże najczęściej osoby uczestniczące wszkoleniach i innych tego typu spotkaniach znają się, a wypisane na karteczkach imiona służą prowadzącemu, aby łatwiej było mu pracować i nie pomylić imienia osoby, do której się zwraca. Nie trzeba bowiem nikogo przekonywać, że nie ma większego faux pas niż zwrócić się do kogoś ze słowami: „pani Anno…” i usłyszeć w odpowiedzi: „mam na imię Joanna”.

Nie ma żadnej potrzeby używania w takich sytuacjach karteczek z imionami. Wystarczy dokonać pewnego wysiłku intelektualnego i postarać się zapamiętać imiona osób siedzących na sali. Każdy, kto nabędzie pewnej wprawy jest w stanie bez problemu zapamiętać 20 – 25 imion. Oczywiście nie można tego zrobić mówiąc sobie w duchu: „no dobrze, od dzisiaj zapamiętuję wszystkie usłyszane imiona nowopoznanych ludzi”. W ten sposób na pewno nie zapamiętamy imion. Nie uda nam się to również nawet wtedy, gdy będziemy powtarzali wielokrotnie imię patrząc na daną osobę. Ta metoda tzw. pętli fonologicznej, o której była mowa u ubiegłym roku, nie sprawdza się w takich sytuacjach. Trzeba mieć inne metody, trzeba używać odmiennych narzędzi. Możemy oczywiście wykorzystać niektóre omówione w ostatnich dwóch artykułach mnemotechniki. Jednakże warto skorzystać z pewnych gotowych wzorców, które stanowią swego rodzaju mieszaninę mnemotechnik. Te techniki zapamiętywania imion możemy podzielić na kilka głównych grup.

  1. 1. Miejsca, wydarzenia, działania, rzeczy
  2. 2. Porównania do osób znanych
  3. 3. Rym, żart, zniekształcenia, powiązania, brzmienie
  4. 4. Litera, elementy
  5. 5. Kolejność, układ

Miejsce, wydarzenie, działania, rzeczy

Technika ta polega głównie na skojarzeniu danego imienia ze znaną rzeczą lub miejscem. Może to również być skojarzone z akcją lub jakimś wydarzeniem.

Przykład:

___________________________________________________________________

Roman = Roma (Rzym). Kiedy dana osoba poda swoje imię można sobie w momencie wyobrazić, że stoi na przykład oparta o rzeźbę wilczycy karmiącej Romusa i Romulusa, albo o tabliczkę z napisem Roma (Rzym) oznaczająca wjazd do miasta.

Zofia. Można wyobrazić sobie, w chwili przedstawiania się, że kobieta ta stoi z książką pod pachą pt.: „Filozofia” i wystaje tylko fragment słowa: „…zofia”. Lub właśnie podniosła głowę znad książki traktującej o filozofii.

Piotr. Pomocne może być przedstawienie w swojej wyobraźni obrazu człowieka z kluczami stojącego u bram nieba. Jeżeli mężczyzna ten ma brodę i wąsy zapamiętanie imienia staje się o wiele łatwiejsze.

Violetta. Można sobie wyobrazić, że jest ona otoczona fioletową aurą (violet – ang. fioletowy) albo dosłownie przed chwilą zdjęła w szyi fioletowy szal i położyła go na oparciu krzesła. Jeżeli będzie dodatkowo ubrana w coś fioletowego, lub będzie nosiła jaką ozdobę w tym kolorze, zapamiętania jej imienia będzie jeszcze łatwiejsze.

___________________________________________________________________

Porównania do osób znanych

Technika bazuje na wykorzystaniu tego, co już jest w naszych zasobach. Innymi słowy trzeba przywołać kogoś spośród swoich znajomych o tym samym imieniu. I wtedy mamy do dyspozycji następujące rozwiązania:

  • • wyobrażam sobie, że ta osoba go chwilowo zastępuje
  • • że kiedyś rozmawialiśmy o jego imienniku
  • • znajduję jakiś podobny element z moim znajomym o tym imieniu (nos, oczy, brwi, kolor włosów, tusza, itp.)

Rym, żart, zniekształcenia, powiązania, brzmienie

Ta technika dotyczy generalnie powiązania, podzielenia, przeistoczenia lub dodania różnych elementów do imienia nowopoznanej osoby. Nie jest ona być może najbardziej subtelna, ale bardzo skuteczna. Skuteczna, bo wzbudza w nas emocje, śmiechu lub rozbawienia. W ten zaś sposób najlepiej i najszybciej się uczymy.

Przykład

___________________________________________________________________

Witek = kwitek.

Jola = ma w szafie mola. Można sobie nawet wyobrazić jak stara się go zgładzić

Staszek = wygląda jak ptaszek. Może mieć nosek jak dziobek ptaszka, może się ubierać kolorowo jak kanarek, może wciąż zajada orzeszki lub paluszki słone, itp.

Krysia = Kryszak (Jerzy) w spódnicy. Może mieć blond, rozwichrzone włosy, może mieć podobny ton głosu, może mieć tak dowcipna, itp.

Kasia = ma siano na głowie (Kasia no).

Ewa = ma dużą wargę (Ewa rga)

Zbyszek = ma nas jak szekla (Zbyszek la)

Adam = ma kobieca urodę (Adam ski)

To przykłady połączenia imienia z innym słowem lub literami na zasadzie skojarzeń wyglądu. Ilość zastosowań jest duża. Ta technika jest generalnie technika zaawansowaną. Tajemnica leży w spostrzegawczości, szybkości skojarzeń, poczuciu humoru i umiejętności zabawy językiem.

___________________________________________________________________

Litera, elementy

Ta technika jest również technika zaawansowaną. Cała zabawa polega na przyjrzeniu się twarzy danej osoby. Następnie w ciągu ułamku sekundy zauważeniu, co ona ma charakterystycznego i skojarzeniu z jedną z liter o jego/jej imieniu.

Przykład

___________________________________________________________________

Tomek może mieć bródkę i wąsy tworzące dookoła jego ust literkę: O.

Teresa może mieć proste brwi, które tworzą nad jej oczami literę T.

Justyny usta, kiedy się uśmiecha mogą tworzyć literę U

Bolek może mieć okulary okrągłe, jak litera B z jego imienia

___________________________________________________________________

To kilka najważniejszych metod zapamiętywania imion nowopoznanych osób. Warto również podeprzeć się kilkoma radami.

  1. Można powtórzyć w pamięci usłyszane imię
  2. Co jakiś czas można powtarzać niektóre imiona
  3. Są imiona, które łatwiej zapamiętamy i te, których zapamiętanie będzie trudniejsze. W tej sytuacji warto zadając pytania sali kierować je do osób, których imiona znamy
  4. Warto słuchać jak zwracają się do siebie osoby na sali
  5. Imiona, które trudniej zapamiętuje warto gdzieś sobie zapisać, zaznaczając przy tym miejsce, gdzie dane osoby siedzą

W sytuacji, kiedy zapomnimy imienia uczestnika szkolenia możemy uciekać się do bardziej wyrafinowanych metod. Taką metoda jest na przykład skierowanie pytania do danej osoby i powiedzenie: „ powiedz nam…. co o tym myślisz?” Po słowach: powiedz nam zawieszamy głos. Wtedy często osoba, do której się zwracamy sama lub ktoś z sali biegnie z pomocą przytaczając imię. Jednakże te metody wymagają bardzo dużego doświadczenia, wyczucia lub osobnego szkolenia, a to już zupełnie inny temat.

 

Posted in Artykuły i nowości.